 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Monique |
||||||||||||||||||||||
Psychotherapie |
||||||||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||||||||
|
"Denk toch niet zo veel!" zei Annemarie steeds, "Wat is het eerste dat in je op
komt? Dat is juist! Vertrouw daar nou toch op!" Niet denken en mijn hoofd leeg maken?! Gewoon laten komen wat er komt en daarop leren vertrouwen? Ik kon er geen fluit van! Het was al zo beschamend om
op deze manier bij Annemarie in de leer te gaan en te moeten erkennen dat ze mij in dit opzicht mijlenver voor was. Maar als ik haar raad wilde opvolgen, dan zat mijn verstand me toch steeds weer in de weg!
Op een dag belde ik aan bij mijn schoonzus die net was verhuisd. Direct na het bellen hoorde ik, in mijn hoofd, een hondje dat keffend naar de deur kwam rennen. Dit was niet echt, dat wist ik wel. Maar wat was
hier aan de hand? Had ik ooit eerder in mijn leven zo'n bel gehoord, en was er toen een hondje naar de deur gerend? Of hadden de vorige eigenaren van dit huis een hondje gehad? Ik durfde het niet te vragen. Ik bleef
erover piekeren. Tot ik het aan Annemarie vertelde. Die lachte me bijna uit en gaf me op mijn donder. "Zit je weer te denken en te denken?" zei ze, "Ben je nou echt zo bang om fouten te maken? Ik zeg je toch dat
je helderziend bent! En helderhorend ook. Je vraagt gewoon aan je schoonzus of daar een hondje heeft gewoond. Doe toch eens niet zo bang! Vertouw toch op jezelf!" Ze had gelijk. Ik was bang dat er
geen hondje had gewoond, want dat zou voor mij betekenen dat ik toch echt gek aan het worden was. Maar toen ik het mijn schoonzus vroeg, bleek dat mijn waarneming juist was. De vorige bewoners hadden een hondje.
Er kwamen steeds meer ervaringen bij, waardoor ik leerde vertrouwen op Annemarie, op onze gidsen en uiteindelijk ook op mijzelf. We zijn er nog lang niet, maar we zijn op weg en dat is gewoon een feest.
Mjn leven is heel spannend geworden. Er gebeuren allemaal mooie dingen. We leven in een hele bijzondere tijd! Er is wel heel veel te doen, want er zijn veel mensen die hulp nodig hebben. Het is prachtig om te
ervaren dat je door anderen te helpen zelf ook mag helen en groeien. Ik hoop dat wij hier op deze site veel bezoekers krijgen die willen leren dat je door hulp te vragen hulp aan anderen geeft, en dat je
door hulp te geven ook zelf hulp ontvangt. Als wij kwetsbaar en gewoon mens durven zijn, kunnen we onszelf en elkaar bevrijden! Liefs, Monique
|