|
CHRISTELIJKE GEMEENSCHAP EN DAGELIJKS LEVEN:
ENKELE KRACHTLIJNEN |
-
Regelmatig met elkaar uitwisselen rond het gelovig beleven en verstaan van de dagelijkse realiteit.
-
Gastvrijheid beoefenen in woord en daad (Jezus in de medemens ontvangen).
-
Af en toe samen een eenvoudige maaltijd gebruiken in vreugde en dankbaarheid om het goede van de schepping dat we met elkaar mogen delen.
-
Elkaar discrete onderlinge hulp en bijstand verlenen (er waren onder hen geen behoeftigen).
-
Onderlinge liefde beoefenen in toegewijde zorg en dienstbaarheid ( naleven van afspraken, op tijd zijn, verzorgen van details, schoonheid, helderheid…).
-
Samen bepaalde werkzaamheden verrichten (materieel of voor de opbouw van de gemeenschap).
-
Met elkaar overleggen om concrete afspraken te maken over de onderlinge samenwerking op daarvoor voorziene momenten binnen een sobere overlegcultuur.
-
Tijd voorzien om vreugdevol de verbondenheid met elkaar in Jezus feestelijk te vieren
-
Naar een evenwicht streven tussen beschikbaarheid voor de gemeenschap en de eigen verantwoordelijkheden (binnen het gezin of andere taken buitenshuis) .
-
Een duidelijk onderscheid maken tussen wat tot het privé-domein behoort en wat met anderen kan gedeeld worden (tussen individu/gezin en gemeenschap enerzijds en tussen gemeenschap en de buitenwereld anderzijds).
-
Streven een bescheiden maar herkenbare vormgeving die het eigen gelovig project van de gemeenschap gestalte geeft en in herinnering brengt zonder een verstikkend keurslijf te worden (symbolen die verbondenheid scheppen over tijd en ruimte).
-
Zoveel mogelijk trouw blijven aan het gelovig leven en de overeengekomen engagementen.
-
Geduld en begrip opbrengen voor elkaars moeilijkheden zonder de principiële verwachtingen te verwateren (zoniet nivellering naar onder).
-
Tijd nemen met elkaar om bepaalde fundamentele opties voor deze gemeenschap te verhelderen zonder ze in vraag te stellen of te moeten verantwoorden en zonder tot niets doen of besluiteloosheid te vervallen.
-
Je eigen verantwoordelijkheid op nemen en die van de ander erkennen, ook van de eindverantwoordelijke die de identiteit van de gemeenschap verwoordt en vertegenwoordigt en die het charisma van de "stabiliteit" heeft.
|
|||||||||||
|
|||||||||||
|
|
||||||||||
|
|
|
|